تشخیص و درمان پرخوری عصبی با متخصص تغذیه تهران – دکتر مریم سبکتکین

پرخوری عصبی یا بولیمیا نروزا (Bulimia Nervosa)، یک اختلال خوردن جدی و به صورت بالقوه تهدید کننده زندگی است. افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است پس از خوردن مقادیر زیادی غذا، با پاکسازی معده سعی در خلاص شدن از کالری اضافی به روشی ناسالم را داشته باشند.

افراد مبتلا به پرخوری عصبی برای خلاص شدن از کالری و جلوگیری از افزایش وزن، ممکن است از روشهای مختلفی استفاده کنند؛ به عنوان مثال، ممکن است بعد از پرخوری خود را مجبور به استفراغ کردن نمایتد و یا از ملین‌ها، مکمل‌های کاهش وزن، ادرارآورها یا تنقیه سوء استفاده کنند، یا ممکن است از روش‌های دیگری برای خلاص شدن از کالری و جلوگیری از افزایش وزن مانند روزه گرفتن ، رژیم‌های غذایی دقیق یا ورزش بیش از حد استفاده کنند.

در صورتی که فرد به پرخوری عصبی مبتلا باشد، نسبت به وزن و شکل بدن خود حساس است و خود را به شدت مورد قضاوت قرار می‌دهد و نشانه‌ی این است که فرد درک درستی از خود ندارد، که این موضوع به دلیل تصویری است که فرد از خود دارد و فقط به غذا خوردن مربوط نیست، بنابراین غلبه بر پرخوری عصبی سخت است، با این حال درمان موثر می‌تواند در ایجاد احساس بهتری در فرد نسبت به خود، اتخاذ الگوهای غذایی سالم تر و کاهش عوارض جدی به فرد مبتلا کمک کند.

همراه ما باشید با لینک های کاربردی  متخصص تغذیه تهران  – دکتر مریم سبکتکین  : 

• ۷ رژیم سم زدایی و پاکسازی بدن
• درمان بیماری های مرتبط با لاغری با متخصص تغذیه
• بهترین متخصص تغذیه و رژیم غذایی آنلاین تهران 
• آیا مصرف بادام در دوران بارداری توصیه می‌شود؟
• نکات کاربردی مهم برای تغذیه ورزشکاران

علائم پرخوری عصبی

نشانه‌ها و علائم پرخوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد :

1. توجه بیش از حد به وزن و شکل بدن
2. زندگی کردن با ترس از افزایش وزن
3. مصرف مکرر مواد غذایی حجیم تنها در یک وعده‌ی غذایی
4. احساس از دست دادن کنترل در هنگام پرخاشگری، مانند عدم کنترل در میزان غذا خوردن یا کنترل نداشتن در توقف غذا خوردن
5. بعد از مهمانی خود را مجبور به استفراغ کردن یا ورزش بیش از حد جهت پیشگیری از افزایش وزن
6. استفاده‌ی غیر ضروری از داروهای ملین، ادرارآور یا تنقیه بعد از خوردن غذا
7. روزه گرفتن، محدود کردن کالری یا اجتناب از غذاهای خاص در وعده‌های غذایی
8. استفاده بیش از حد از مکمل‌های غذایی یا محصولات گیاهی جهت کاهش وزن

شدت پرخوری عصبی را تعداد دفعات اقدام به پاکسازی معده مشخص می‌کند و معمولا حداقل یکبار در طی سه ماه در نظر گرفته می‌شود.
پرخوری عصبی ممکن است عوارض جدی و حتی خطرناکی برای زندگی ایجاد کند، عوارض احتمالی شامل موارد زیر است:

• کمبود عزت نفس و مشکل در روابط و عملکرد اجتماعی
• کمبود آب بدن، که می‌تواند منجر به مشکلات عمده پزشکی مانند نارسایی کلیه شود.
• مشکلات قلبی مانند ضربان قلب نامنظم یا نارسایی قلبی
• پوسیدگی شدید دندان و بیماری لثه
• قاعدگی نامنظم در زنان
• مشکلات گوارشی
• اضطراب، افسردگی، اختلالات شخصیتی یا اختلال دو قطبی
• سوء مصرف الکل یا مواد مخدر
• خودآزاری، افکار خودکشی یا اقدام به خودکشی

چگونه می‌توان از پرخوری عصبی پیشگیری نمود؟

اگرچه هیچ راه مطمئنی برای جلوگیری از ابتلا به پرخوری عصبی وجود ندارد، اما می‌توانید قبل از وخیم تر شدن وضعیت، افراد را به سمت رفتارهای سالم‌تر یا درمان حرفه‌ای هدایت کرد. مواردی از اقدامات پیشگیرانه عبارتند از:

1. بدون توجه به اندازه و شکل، یک تصویر سالم از بدن را در فرزندان خود پرورش دهید و تقویت کنید و به آنها در ارتقاء اعتماد به نفس خود فارغ از شکل ظاهری کمک نمایید.
2. وعده‌های غذایی منظم و لذت بخش خانوادگی داشته باشید.
3. از صحبت کردن در مورد میزان وزن در خانه خودداری کنید و در عوض بر روی سبک زندگی سالم متمرکز شوید.
4. از رژیم‌های غذایی خودداری کنید، به ویژه هنگامی که درگیر رفتارهایی ناسالم مانند روزه گرفتن، استفاده از مکمل‌های کاهش وزن یا مسهل‌ها یا القای استفراغ جهت کنترل وزن خود هستید.
5. با مراقب سلامت خود مشورت کرده تا از نظر شاخص‌های اولیه اختلال در خوردن بررسی و جهت جلوگیری از پیشرفت آن به شما کمک نماید.
6. در صورتی که هر گونه علائمی مبنی بر اختلال در غذا خوردن در آشنایان خود مشاهده نمودید، پیرامون این موضوع با وی صحبت نموده و راه ‌های پیشگیری را بررسی کنید.

درمان پرخوری عصبی چیست؟

تمرکز درمان پرخوری عصبی هم بر روی تغذیه و هم بر روی سلامت روان است و این امر مستلزم ایجاد دیدگاه سالم نسبت به خود و ایجاد ارتباط سالم با غذا است، گزینه‌های درمانی شامل موارد زیر است:

• داروهای ضد افسردگی، مانند فلوکستین، که تنها داروی ضد افسردگی است که توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا (FDA) برای درمان پرخوری عصبی تأیید شده است.
• روان درمانی، که به آن گفتگو درمانی نیز گفته می‌شود، می‌تواند شامل رفتار درمانی شناختی، خانواده محور و روان درمانی بین فردی باشد.
• حمایت رژیم غذایی و آموزش تغذیه، که به معنای یادگیری در مورد عادات غذایی سالم، تشکیل یک برنامه غذایی مغذی و احتمالاً یک برنامه کاهش وزن کنترل شده است.
• درمان عوارض، که ممکن است شامل بستری شدن در موارد شدید پرخوری عصبی باشد.
• درمان موفقیت آمیز معمولاً شامل یک داروی ضد افسردگی، روان درمانی و یک رویکرد مشترک بین پزشک، روان‌شناس و خانواده و دوستان است. بیماران می‌توانند در کلاسهای معالجه درمانی شرکت کنند و وعده‌های غذایی مغذی بخورند و جهت افزایش آگاهی نسبت به بدن خود به انجام یوگا بپردازند.